طرب افزای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرب افزای . [ طَ رَ اَ ] (نف مرکب ) که طرب افزون کند. که شادی فزاید : با سیه روی خوشدلی بهم است طرب افزای سرخ روی کم است . سنائی . هستند ببزم تو کمربسته قلم وار بیجاده لبان طرب افزای تعب کاه . سوزنی . رجوع به طرب فزای شود.