طلب اشهاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طلب اشهاد. [ طَ ل َ ب ِ اِ ] (ترکیب اضافی، اِمرکب ) که آن را طلب تقریر نیز خوانند، در نزد فقها عبارت از اِشهاد شفیع است برای طلب شفعه ٔ خویش در نزد عقار چنانکه بگوید: ای مردم شهادت دهید که من در این عقار طلب شفعه کردم . (از کشاف اصطلاحات الفنون ).