طلحه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طلحة. [ طَ ح َ ] (اِخ ) ابن یزید الشامی . محدث است و ازبقیةبن الولید روایت کند. (عیون الاخبار ج ٢ ص ٨٨).
طلحة. [ طَ ح َ ] (اِخ ) ابن یزید کوفی، مکنی به ابوحمزه . تابعی است .
طلحة. [ طَ ح َ ] (اِخ ) ابن یحیی، مکنی به ابوسفیان . تابعی است .