طهارت گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طهارت گاه . [ طَ رَ ] (اِ مرکب ) مبرز. و رجوع به طهارت جای شود : موسی را عادت بود که چون طهارت کردی از خلق دور شدی و آن سنت شدی چون طهارت گاه رفت . (قصص الانبیاء ص ١٢٤).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طهارت گاه . [ طَ رَ ] (اِ مرکب ) مبرز. و رجوع به طهارت جای شود : موسی را عادت بود که چون طهارت کردی از خلق دور شدی و آن سنت شدی چون طهارت گاه رفت . (قصص الانبیاء ص ١٢٤).