طهنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طهنة. [ طِ ن َ ] (اِخ ) قریه ای است در صعید مصر، شرقی ِ نیل . (مراصد).
طهنه . [ طَ ن َ ] (اِخ ) دهی از دهستان ماهیدشت بالا از بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در ٢٢ هزارگزی جنوب کرمانشاه و ٦ هزارگزی سروناو. دشت و سردسیر با ٦٥ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ مرگ . محصول آنجا غلات و حبوبات و تریاک و صیفی و چغندرقند و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری و مکاری . درسه محل بفاصله ٔ یک هزار گز واقع و به علیا - وسطی مشهور و سکنه ٔ آنجا بترتیب ٢٨٤ و ٢٤٥ و ١٢٣ نفر است . طهنه ٔ سفلی دارای خرابه ای است که فعلاً بارانداز مکاری های عثمانوند میباشد. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).
طهنه . [ طَ ن َ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان قزقان چای بخش فیروزکوه شهرستان دماوند در ٢٩٠٠٠ گزی خاور فیروزکوه و ١٢٠٠٠ گزی شمال راه شوسه ٔفیروزکوه به تهران . کوهستان و سردسیر با٣٥٠ تن سکنه . و آب آن از قنات و چشمه . محصول آنجا غلات و بنشن و عسل . شغل اهالی زراعت و مکاری و زمستان جهت خیاطی و سفیدگری بمازندران میروند. راه آن مالرو است . مزرعه ٔدریابیگ جزء این ده است و ایل اصانلو در تابستان به حدود این ده می آیند. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).