ظعینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ظَ نَ یا نِ) [ ع. ظعینة ] (اِ.) هودج، کجاوه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ظَ نَ یا نِ) [ ع. ظعینه ] (اِ.) هودج، کجاوه.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
ظعینة. [ ظَ ن َ ](ع اِ) هودج . کجابه . کجاوه . ◄ زن مادام که در هودج باشد. ج، ظُعن، ظُعُن، ظعائن، اَظْعان .