عاذب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاذب . [ ذِ ] (ع ص ) آنکه میان او و آسمان چیزی حائل نباشد. ◄ بازمانده از خوردن از شدت تشنگی . ◄ ستور ایستاده که آب و علف نخورد. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاذب . [ ذِ ] (ع ص ) آنکه میان او و آسمان چیزی حائل نباشد. ◄ بازمانده از خوردن از شدت تشنگی . ◄ ستور ایستاده که آب و علف نخورد. (منتهی الارب ) (آنندراج ).