عالی مکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عالی مکان . [ م َ ] (ص مرکب ) آنکه منزلت و مقام رفیع دارد. آنکه مکان شریف دارد. عالیقدر. عالیجاه : بگشا ز بال همت عالی مکان گره تا کی شوی چو بیضه در این آشیان گره . صائب (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عالی مکان . [ م َ ] (ص مرکب ) آنکه منزلت و مقام رفیع دارد. آنکه مکان شریف دارد. عالیقدر. عالیجاه : بگشا ز بال همت عالی مکان گره تا کی شوی چو بیضه در این آشیان گره . صائب (از آنندراج ).