عالی نسب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عالی نسب . [ ن َ س َ ] (ص مرکب ) آنکه او را نسب عالی باشد. عالی تبار : نظر همت این پادشاه عالی نسب متعالی حسب . (سندبادنامه ص ٢٤٤). اصل گهر از خلیفه داریم عالی نسبیم اگر یتیمیم . خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عالی نسب . [ ن َ س َ ] (ص مرکب ) آنکه او را نسب عالی باشد. عالی تبار : نظر همت این پادشاه عالی نسب متعالی حسب . (سندبادنامه ص ٢٤٤). اصل گهر از خلیفه داریم عالی نسبیم اگر یتیمیم . خاقانی .