عانت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عانت .[ ن ِ ] (ع ص ) دختری که بی شوی تا دیر در خانه مانده باشد و شوی ندیده باشد. ج، عَوانت . (ناظم الاطباء).