عانیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عانیر. (اِخ ) (در عبری به معنی طفل ) شهری است منسوب به لاویان که در قسمت منسی در مغرب اردن واقع بود. کتاب اول تواریخ ایام داوران :٢ بعضی را گمان چنان است که آن مثل تعنک بود. صحیفه یوشع ٢١:٢٥ سفر داوران ١:٢٧. (قاموس کتاب مقدس ).