عانیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عانیم . (اِخ ) (در عبری به معنی دو چشمه ) شهری منسوب به لاویان که درقسمت یساکار واقع بود اول تواریخ ایام ٦:٧٣ و بعضی را گمان چنان است که عانیم همان عین جنیم است . صحیفه ٔ یوشع ١٩:٢١ و ١:٢٩. یعنی جنین که بجانب چمن بنی عمیر واقع است ملاحظه در عین جنیم . (قاموس کتاب مقدس ).
عانیم . (اِخ ) شهری در کوهستان یهودا صحیفه ٔ یوشع ١٥:٥ و بعضی برآنند که همان خرابة الجیف است و دیگران برآنند که الغوین است که به مسافت ١٠ میل بجنوب غربی حبرون الخلیل مانده واقع است . (قاموس کتاب مقدس ).