عباریم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عباریم . [ ] (اِخ ) (مخاضات ) سفر اعداد ٢٧:١٢ و ٣٣:٤٧ سفر تثنیه ٣٢:٤٩ کتاب ارمیا ٢٢:٢ اسم سلسله کوههایی است که از شمال به جنوب شرقی اردن که سلسله قله های موآب شمالی است واقع است از جمله قله های این سلسله در سفر اعداد ٢١:١ عییی عباریم یعنی کومه ٔ عباریم خوانده شده است . (قاموس کتاب مقدس ).