عبدالاعلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبدالاعلی . [ ع َ دُل ْ اَ لا ] (اِخ ) ابن مسهر الغسانی الدمشقی، مکنی به ابومسهر. از حفاظ حدیث بود. او را ابن ابی دارمه نیز خوانده اند. وی از بزرگان شام و عالم به احادیث و جنگ ها و ایام مردم و انساب شامیان بود. به سال ١٤٠ هَ . ق . متولد شد و در سال ٢١٨ هَ . ق . در بغداد درگذشت . (از الاعلام زرکلی ).
عبدالاعلی . [ ع َ دُل ْ اَ لا ] (اِخ ) ابن السمح المعافری . پیشوای فرقه ٔ اباضیه ٔ افریقا و از شجاعان بود که به سال ١٤١ هَ . ق . برتمام آفریقا تسلط یافت . منصور عباسی پنجاه هزار سوار بفرماندهی محمدبن الاشعث به سرکوبی وی فرستاد و ابن اشعث بر وی دست یافت . و او و یاران وی را بکشت . (سال ١٤٤ هَ . ق .) (الاعلام زرکلی ).