عبدالحق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبدالحق . [ ع َ دُل ْ ح َق ق ] (اِخ ) ابن محمد الحمصی الاصل الدمشقی ملقب به زین الدین . از فضلاء بود و او را شعری است رقیق . وی به سال ٩٦٢ هَ . ق . متولد و در ١٠٢٠ درگذشت . (از الاعلام زرکلی ).
عبدالحق . [ ع َ دُل ْ ح َق ق ] (اِخ ) ابن غالب بن عبدالرحیم . رجوع به ابن عطیه شود.
عبدالحق . [ ع َ دُل ْ ح َق ق ] (اِخ ) ابن محبوب بن ابی بکربن حمامةبن محمدالمرینی ملقب به ابومحمد. وی مؤسس دولت مرینیه در مغرب اقصی است و ریاست بنی مرین را داشت . عبدالحق به سال ٥٩٢ هَ. ق . حکومت یافت و به سال ٦١٤ در نبرد با بنی العسکربه قتل رسید. (از الاعلام زرکلی ) (از معجم الانساب ).