عبدالعظیم

عبدالعظیم . [ ع َ دُل ْ ع َ ] (اِخ ) ابن عبدالقوی بن عبداﷲ المنذری . از بزرگان علماء حدیث و فقیه و عالم به عربیت بود. از تألیفات اوست : الترغیب و الترهیب . مختصر صحیح مسلم . مختصر سنن ابی داود. وی به سال ٥٨١ هَ . ق .به مصر متولد و در ٦٥٦ درگذشت . (از الاعلام زرکلی ).

عبدالعظیم . [ ع َ دُل ْ ع َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن حسن بن زیدبن الامام حسن، مکنی به ابوالقاسم . از اصحاب امام جواد و ابوالحسن الهادی (ع ) بود. وی مردی متقی و پرهیزگار و از راویان و ثقات مورد اعتماد علی بن محمد النقی بود. اخبار و روایاتی درباره ٔ اعتماد بدو از ائمه روایت شده است . مرقد او در یک فرسنگی تهران به شهرری (معروف به شاهزاده عبدالعظیم ) واقع است و زیارتگاه مسلمانان شیعی است .

عبدالعظیم . [ ع َ دُل ْ ع َ ](اِخ ) ابن عبدالواحدبن ظافربن ابی الاصبع العدوانی المصری . رجوع به ابن ابی الاصبع و به الاعلام زرکلی شود.