عبدالقادر گوینده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبدالقادر گوینده . [ ع َ دُل ْ دِ رِ ی َ دَ ] (اِخ ) از شعراء هرات و عالم به قراآت بود. از موسیقی اطلاعی کامل داشت و خط نیکو می نوشت . ابتدا به دارالسلام بغداد در مصاحبت سلطان احمد جلایر بسر می برد و مورد توجه و الطاف او بود، سپس از ملازمان میرزا میرانشاه شد. وی به سال ٨٣٨ هَ . ق . درگذشت . (از رجال حبیب السیر ص ١٠٦).