عبدی غوث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبدی غوث . [ ع َ ی َ غ َ ] (اِخ ) ابن صلاءةبن ربیعة، از بنی الحارث بن کعب از قحطان . شاعری جاهلی و یمانی است . وی صاحب قصیده ای است که مطلع آن این است : ألا لاتلومانی کفی اللوم مابیا. وی به سال ٤٠ هَ . ق . در جنگی اسیر شد و چون او را در کیفیت مردن مخیر کردند اوخوردن شراب خالص را گزید. دو رگ خود را زد و بمرد. (از الاعلام زرکلی ).