عبودیت

عبودیت . [ ع ُ دی ی َ ] (ع اِمص ) عبودیة. بندگی کردن . (غیاث اللغات ) (المنجد) : و دلهای خواص و عوام بر طاعت و عبودیت بیارامید. (کلیله ص ٣٧٧). از ثری تا به ثریا به عبودیت او همه در ذکر مناجات و قیام اند و قعود. سعدی .