عبید زاکانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۰

جان قصه آن ماه سخنگو گوید دل کام روان زان لب دلجو جوید گر عکس رخش بر چمن افتد روزی از خاک همه لاله خود رو روید