عبید زاکانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۶

دنیا نه مقام ماست نه جای نشست فرزانه در او خراب اولیتر و مست بر آتش غم ز باده آبی میزن زان پیش که در خاک روی باد بدست