عبید زاکانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۷

امشب من و چنگیی و معشوقه چست بودیم به عیش و عهد کردیم درست ساقی ز بلور ناب بر روی زمین میکشت عقیق و لؤلؤتر میرست