عتبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عتبان . [ ع ُ ] (اِخ ) ابن مالک الانصاری الخزرجی السالمی . صحابی و از بدریان است حضرت رسول (ص ) بین او و عمر برادری افکند در صحیحین ده حدیث از او روایت شده است . (از الاعلام زرکلی ).
عتبان . [ ع َ ت َ ] (ع مص ) رجوع به عتب شود.