عجبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عجبی . [ ع َ ج َ ] (اِخ ) ابن عثمان سعدبن عبداﷲبن ابی رجاء العجبی الانباری معروف به ابن عجب . از هشام بن عمار و ابی عمرالدوری المقری و جز آنان روایت کند و ابوبکر شافعی و ابوبکر الاسماعیلی و ابن مخلد و جز آنان از وی روایت دارند. وی به سال ٢٩٨ هَ . ق . در جمادی الاَّخره به انبار درگذشت . (از اللباب ج ٢ ص ١٢٢).