عجد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عجد. [ ع َ ج َ ] (ع اِ) ج ِ عجدة. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به عجدة شود.
عجد. [ ع َ ] (ع اِ) دانه ٔ مویز یا مویز پست هیچکاره . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ حب انگور. (اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ میوه ای است که به مویز ماند. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
عجد. [ ع ُ ] (ع اِ) مویز یا میوه ای که به مویز ماند. ◄ دانه ٔ انگور. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).