عجل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عَ جَ)[ ع. ] (اِ.) گل و لای سیاه و بدبو. ج. عجله.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عَ جَ)[ ع. ] (اِ.) گل و لای سیاه و بدبو. ج. عجله.
(عِ جْ) [ ع. ] (اِ.) گوساله.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عجل . [ ع َ ج ِ / ج ُ ] (ع ص ) شتاب کننده . (اقرب الموارد). سریع. (منتهی الارب ). ◄ آنکه بدین جهان خرسند باشد. (اقرب الموارد).
عجل . [ ع ُ ج ُ ] (ع ص ) ج ِ عجول . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
عجل . [ ع َ ج َ ] (ع مص ) شتافتن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ترجمان علامه ) : حکمت حق مانع آید زین عجل جمعشان دارد به صحبت تا اجل . مولوی (مثنوی ). ◄ بطی ٔ شمردن امری را. (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) گل و لای . (آنندراج ) (منتهی الارب ). قال اﷲ : خلق الانسان من عجل . (قرآن ٣٧/٢١). ◄ لای سیاه بدبو. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء).