عداف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عداف . [ ع ُ ] (ع ص، اِ) اندک . یقال ما ذقنا عدافاً ای شیئاً. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از قطرالمحیط). اندک و هیچ چیز. (ناظم الاطباء).