عراقی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۶۲

در سابقه چون قرار عالم دادند مانا که نه بر مراد آدم دادند زان قاعده و قرار، کان دور افتاد نی بیش به کس دهند و نی کم دادند