عقمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عقمی . [ ع َ ما ] (ع ص، اِ) ج ِ عَقیم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). نازایندگان و عقیمان : وانچه گرفته است پیش ازین پسرانش عقمی آیند و دخترانش سترون . فرخی .
عقمی . [ ع ُ / ع ِ / ع َ ] (ع ص ) مرد بزرگ قدر به شرف آبائی و جوانمرد. (از منتهی الارب ). مرد قدیم و اصیل در شرف و کرم . (از اقرب الموارد). ◄ سخن پوشیده و غریب و مشتبه . (منتهی الارب ). سخن غریب و غامض . (از اقرب الموارد).