علجانة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علجانة.[ ع َ ل َ ن َ ] (ع اِ) خاکی که باد در بن درخت گرد آورد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
علجانة. [ ع َ ل َ ن َ ] (اِخ ) نام موضعی است، و در شعر حبیب هذلی آمده است : فجبال أیلة فالمحصب دوننا فاُلات ذی علجانة فذهاب . (از معجم البلدان ).