علف زار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علف زار. [ ع َ ل َ ] (اِ مرکب ) چراگاه . مرغزار. زمینی که علف بسیار دارد. (از ناظم الاطباء) (آنندراج ) : کجا بد علفزار و آب روان فرودآمد آن جایگه پهلوان . فردوسی . ندیدستی که گاوی در علفزار بیالاید همه گاوان ده را. سعدی (گلستان ).