علی آلوسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی آلوسی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) ابن نعمان بن محمود آلوسی بغدادی، ملقّب به علاءالدین . مورخ و نحوی شاعر است که در شعبان سال ١٢٧٧ هَ . ق . متولد شد و از مدرسه ٔقضات در قسطنطنیه فارغ التحصیل گشت . و در برخی از شهرها امر قضاء را عهده دار شد و در سال ١٣٤٠ هَ . ق . در بغداد درگذشت . او راست : ١- الدر المنثور فی رجال القرن الثانی عشر و الثالث عشر، که کامل نیست . ٢- نظم آجرومیة، در نحو. و نیز او را اشعاری است . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٢٥٤ از اعلام العراق اثری ص ٧١ و معجم المطبوعات سرکیس ص ٦ و ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ٥٤٢).
علی آلوسی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) ابن عبدالحمید آلوسی، ملقّب به علاءالدین . عالم در برخی علوم بود. وی در سال ١٢٨٨ هَ . ق . در آلوس متولد شد و در آخر شوال سال ١٣٥٥ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- الاَّثار العربیة فی الدولتین الامویة و العباسیة. ٢- تذکرة الشقیق فی التصوف . ٣- الدرة المرضیة، در توحید. ٤- صحیح المنقول، در وعظ. ٥- کافیة المجالس، در وعظ. (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ١١٨ از الدلیل العراقی الرسمی ص ٩١٦).