علی آمدی

علی آمدی . [ ع َ ی ِ م ِ ](اِخ ) ابن احمدبن یوسف بن خضر آمدی حنبلی، ملقّب به زین الدین فقیه و عالم به تعبیر خواب بود و در سال ٧١٠ هَ . ق . در بغداد وفات کرد. او راست : ١- التبصیر فی التعبیر. ٢- تعالیق فی الفقه . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٣٢ از کشف الظنون ص ٢٤٧ و الدرر الکامنة ج ٣ ص ٢١).

علی آمدی . [ ع َ ی ِ م ِ ] (اِخ ) ابن محمد حزوری آمدی شافعی . مفسرو فقیه (متوفی در سال ١٢١٠ هَ . ق .). وی مفتی شهر آمد بوده است . او راست : تفسیر سورة الفاتحة بالحروف المهملة. (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ١٩٠ از هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧٧٢ و ایضاح المکنون بغدادی ج ١ ص ٣٠٧).

علی آمدی . [ ع َ ی ِ م ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبدالرحمان بغدادی حنفی، مشهور به آمدی و مکنّی به ابوالحسن . فقیه بود و در سال ٤٦٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : عمدة الحاضر و کفایة المسافر، که در فروع فقه حنبلی و در چهار مجلد است . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٢٠٨ از کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١١٦٦).