علی ابیوردی

علی ابیوردی . [ ع َ ی ِ اَ وَ ] (اِخ ) ابن اسحاق ابیوردی خاورانی، ملقّب به اوحدالدین . شاعر و حکیم متوفی در سال ٥٥١ هَ . ق . او راست : البشارات فی شرح الاشارات، از ابن سینا. و نیز او را دیوان شعری است . (از معجم المؤلفین بنقل از اعیان الشیعة ج ٤١ ص ٦٤).

علی ابیوردی . [ ع َ ی ِاَ وَ ] (اِخ ) ابن احمد ابیوردی شبعی، مکنّی به ابوالحسن و مشهور به ابن ابی قرة. وی از متکلمان و ساکن مشهد رضوی بود. و در سال ٩٦٦ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- اثبات الواجب . ٢ - روضةالجنان، در حکمت . ٣- الشوارق، در کلام . (از معجم المؤلفین بنقل از ایضاح المکنون ج ١ ص ٢٤ و ٥٩٤ و ج ٢ ص ٥٩. هدیةالعارفین ج ١ ص ٧٤٦) (از اعلام زرکلی بنقل از اعیان الشیعة ج ٦ ص ٢٨٨).