علی امیمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی امیمی . [ ع َ ی ِ اُ م َی ْ می ی ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن علی بن عبدالرحمان امیمی شریشی . از اهالی شریش . وی ادیب و محدث و فقیه بود و در سال ٦٤٢ هَ . ق . درگذشت . او را تألیفاتی در حدیث و فقه است . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٦). در الاعلام زرکلی (ج ٥ص ٥٣) لقب او اُمَیی ّ منسوب به امیة ذکر شده است .