علی امین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی امین . [ ع َ ی ِ اَ ] (اِخ ) ابن محمود امین . فقیه واصولی بود که در حدود سال ١٢٧٦ هَ . ق . در شقرا متولد شد و در همانجا آغاز به تحصیل کرد سپس به حنوبة از قرای جبل عامل رفت و آنگاه به نجف اشرف کوچ کرد و در حدود بیست ویک سال در آنجا اقامت گزید. سپس به جبل عامل بازگشت و در حدود هجده سال مشغول تدریس و تعلیم و قضاوت بین خصوم و افتاء بود و در یازدهم شوال سال ١٣٢٨ هَ . ق . درگذشت . او را کتابی است در مواریث . و نیز اشعار و تعلیقاتی از او بجای مانده است . (از معجم المؤلفین بنقل از اعیان الشیعه ٔ عاملی ج ٤٢ ص ١٤٢).
علی امین . [ ع َ ی ِ اَ ] (اِخ )ابن محمد امین بن موسی بن حیدربن احمد. فقیه بود و درسال ١٢٤٩ هَ . ق . مسموم گشت و در شقرا از اعمال جبل عامل دفن گردید. او راست : ١ - رساله ای در توحید. ٢ -رساله ای در حیض . ٣ - شرح الریاض بر طباطبایی . ٤ - شرح منظومه ٔ بحرالعلوم، که آن را تکمیل نکرد. (از معجم المؤلفین بنقل از اعیان الشیعه ٔ عاملی ج ٤٢ ص ٥٥).