علی بهانه گیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی بهانه گیر. [ ع َ ب َ ن َ / ن ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از کسی که بر هر چیز اعتراض آرد و به هیچ امر دل خوش نکند. (امثال وحکم دهخدا).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی بهانه گیر. [ ع َ ب َ ن َ / ن ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از کسی که بر هر چیز اعتراض آرد و به هیچ امر دل خوش نکند. (امثال وحکم دهخدا).