علی بهایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی بهایی .[ ع َ ی ِ ب َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ بهائی دمشقی غزولی، ملقّب به علاءالدین . ادیب بود و در سال ٨١٥ هَ . ق . دردمشق درگذشت . رجوع به «غزولی » و به مآخذ ذیل شود: معجم المؤلفین ج ٧ ص ١٣٢. فهرست الخدیویة ج ٤ ص ٣٣٥. الضوءاللامع سخاوی ج ٥ ص ٢٥٤. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١٧١٧.