علی قلاوونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی قلاوونی . [ ع َ ی ِ ق َ ] (اِخ ) ابن شعبان (الملک الاشرف )بن حسین بن محمدبن قلاوون . ملقب به الملک المنصور. از سلاطین دولت قلاوونیة در مصر و شام . وی در سال ٧٧١ هَ . ق . متولد شد. پدر او را در سال ٧٧٨ هَ . ق . ممالیک به قتل رساندند و وی را با وجودی که کودکی بیش نبود به سلطنت برگزیدند و خود به اداره ٔ ملک پرداختند. و همچنان فتنه انگیزی ادامه داشت چنانکه نائب السلطنه ٔ دمشق نیز از اطاعت سلطان سر پیچید و وبا در مصر شیوع یافت تا در سال ٧٨٣ هَ . ق . علی منصور در سن بیست و دو سالگی به مرض وبا درگذشت و مانند اغلب سلاطین این سلسله هیچ قدرتی در حکومت نداشت . (از الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٥ ص ١٠٥).