علی قلصادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی قلصادی . [ ع َ ی ِ ق َ ] (اِخ ) ابن محمدبن محمدبن علی قرشی بسطی اندلسی مالکی . مشهور به قلصادی و ملقب به نورالدین و مکنی به ابوالحسن . ریاضیدان و عالم فرائض و منطقی و عروضی و فقیه و صوفی و محدث و نحوی قرن نهم هَ . ق . بود. وی بسال ٨١٥ هَ . ق . متولد شد و در نیمه ٔ ذی الحجه ٔ سال ٨٩١ هَ . ق . در «باجة» از بلادافریقیه درگذشت . بسطی منسوب است به «بسطة» و آن شهری است در اندلس . او راست : ١- اشرف المسالک الی مذهب مالک . ٢- تقریب الموارث و منتهی العقول والبواحث فی الفرائض . ٣- شرح قصیده ٔ خزرجیة، در عروض . ٤- شرح حکم عطائیة، در تصوف . ٥- کشف الاسرار عن علم الغبار. (ازمعجم المؤلفین از الضوء اللامع سخاوی ج ٦ ص ١٤ و نفح الطیب مقری ج ٢ ص ٤٥ و البستان ابن مریم ص ١٤١ و نظم العقیان سیوطی ص ١٣١ و نیل الابتهاج تنبکتی ص ٢٠٩).