علی متقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی متقی . [ ع َ ی ِم ُت ْ ت َ ] (اِخ ) ابن حسام الدین بن عبدالملک جونفوری هندی . مشهور به متقی و ملقب به علاءالدین . نام او در الاعلام زرکلی به صورت «علی بن عبدالملک بن حسام الدین ...» آمده است . وی در فقه و حدیث و وعظ دست داشت . اصل او از جونفور هند بود و در سال ٨٨٥ هَ . ق . در رهانفور، از شهرهای دکن هند متولد شد و پس از چندی در مدینه سکونت گزید و دیر زمانی نیز در مکه اقامت کرد و درسال ٩٧٥ در این شهر درگذشت . او راست : ١- ارشادالعرفان و عبارةالایمان . ٢- البرهان الجلی فی معرفة الولی .٣- الرق المرقوم فی غایات العلوم . ٤- کنزالعمال فی سنن الاقوال والافعال . ٥- المواهب العلیة فی الجمع بین الحکم القرآنیة و الحدیثیة. (از معجم المؤلفین ).