علی میسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی میسی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) ابن عبدالعالی میسی . ملقب به زین الدین و مکنی به ابوالقاسم و مشهور به ابن مفلح . وی از فقیهان قرن ١٠ هَ . ق . بود و در سال ٩٣٨ هَ . ق . درگذشت . از جمله شاگردان او شهید ثانی بوده است . (از مصنفی علم الرجال آقابزرگ طهرانی ).
علی میسی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) ابن عبدالعالی بن عبدالباقی بن ابراهیم بن علی بن عبدالعالی عاملی میسی . ادیب و شاعر و نحوی بود. او راست : شرح اجرومیة، که در سال ١٠٢٠ هَ . ق . از تألیف آن فراغت یافت . میسی منسوب است به «میس » که از بلاد جبل عامل است . (از اعیان الشیعة ج ٤١ ص ٢٩٤).