علی میهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی میهی . [ ع َ ی ِ می ] (اِخ ) ابن عمربن احمدبن عمربن ناجی میهی شافعی بصیر. متوفی در دوازدهم ربیعالاول سال ١٠٢٤ هَ . ق . در طندتاء. او راست :١- الرفائق المنظمة علی الدقائق المحکمة. ٢- هدایةالصبیان لفهم بعض مشاکل القرآن . و میهی منسوب است به «میه » و آن از قرای مصر است . (از معجم المؤلفین ).