علی میمونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی میمونی . [ ع َ ی ِ م َ مو ] (اِخ )ابن عبداﷲبن عمران قرشی مخزومی شیعی میمونی . مکنی به ابوالحسن . فقیه و اصولی قرن چهارم هَ . ق . بود و در سال ٤٠٠ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- الرد علی أهل القیاس . ٢- کتاب الحج . (از معجم المؤلفین از کتاب الرجال نجاشی ص ١٩٠ و هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٦٨٨ و ایضاح المکنون بغدادی ج ١ ص ٥٥٥ و ج ٢ ص ٢٨٨).