علی هیتی

علی هیتی . [ ع َ ی ِ هی ] (اِخ ) ابن محمدبن عبدالحمید هیتی بغدادی دمشقی صالحی . فقیه بود. اصل وی از عراق است و در سال ٨١٢ هَ . ق . متولد شد. سپس ساکن دمشق گردید و در سال ٩٠٠ هَ . ق . در صالحیه ٔ دمشق درگذشت . او راست : فتح الملک العزیز بشرح الوجیز فی الفقه الحنبلی، در پنج مجلد. (از الاعلام زرکلی ).

علی هیتی . [ ع َ ی ِ هی ] (اِخ ) ابن عطیةبن حسن بن محمدبن حداد حموی شافعی شاذلی . رجوع به علوان حموی شود.

علی هیتی . [ ع َ ی ِ هی ] (اِخ ) ابن احمد هیتی . از متکلمان بود. او راست : السیف الباتر لرقاب الشیعة و الرافضة الکوافر، که در سال ١٠٢٥ هَ . ق . آن را در قسطنطنیة پایان داد. (از معجم المؤلفین ).