علی هیثمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی هیثمی . [ ع َ ی ِ هََ ث َ ] (اِخ ) ابن ابی بکربن سلیمان هیثمی شافعی . ملقب به نورالدین و مکنی به ابوالحسن . محدث و حافظ. متولد در سال ٧٣٥ هَ . ق . وی با عراقی در سماع همراه گشت و ملازم او بود. و در ١٩ رمضان سال ٨٠٧ هَ . ق . در قاهره درگذشت . او راست : ١- بغیةالباحث عن زوائد مسند الحارث . ٢- تقریب البغیة فی ترتیب أحادیث الحلیة. ٣- زوائد المعجمین الاصغر و الاوسط للطبرانی . ٤- مجمعالزوائد و منبعالفوائد. ٥- موارد الظمآن فی زوائد صحیح ابن حبان . (از معجم المؤلفین ).
علی هیثمی . [ ع َ ی ِ هََ ث َ ] (اِخ ) ابن محمدبن احمدبن یوسف بن محمد هیثمی طبناوی قاهری مالکی اشعری . ملقب به نورالدین . رجوع به علی طبناوی شود.