علی کرکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی کرکی . [ ع َ ی ِ ک َ رَ ] (اِخ ) ابن حسین بن عبدالعالی کرکی عاملی . مشهور به محقق ثانی، و محقق کرکی، و شیخ علائی، و مولی مروج . فقیه بود و در ٢٩ ذی حجه ٔ سال ٩٤٠ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- جامع المقاصدفی شرح القواعد، در فقه . ٢- حاشیه بر شرائع. ٣- الرسالة الجعفریة. ٤- الرضا (ع ). ٥- صیغ العقود والایقاعات . (از معجم المؤلفین از اعیان الشیعة ج ٤١ ص ١٧٤ وروضات الجنات خوانساری ص ٤٠٢ و هدیة العارفین ج ١ ص ٧٤٤ و فوائدالرضویة ج ١ ص ٣٠٣ و امل الاَّمل ص ٤٤٣).
علی کرکی . [ ع َ ی ِ ک َ رَ ] (اِخ ) ابن محمد حر عاملی کرکی . رجوع به علی حر شود.
علی کرکی . [ ع َ ی ِ ک َ رَ ] (اِخ ) ابن هلال کرکی . پدرش مشهور به منشار بوده است . وی فقیه و ساکن اصفهان بود و در سال ٩٨٤ هَ . ق . در آنجا درگذشت و جسدش به مشهد رضا(ع ) منتقل شد. او راست : کتاب الطهارة که آن را به فرمان شاه طهماسب نگاشت . (از معجم المؤلفین از اعیان الشیعه ٔ عاملی ج ٤٢ ص ٢٠٠).