علی کریدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی کریدی . [ ع َ ی ِ ک ِ ] (اِخ ) ابن احمد کریدی حنفی . ملقب به شکری . فقیه و عالم فرایض و فلکی و مفتی قندیه بود. و در سال ١٢٥٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- شرح زیج حسین حسنی منجم . ٢- الفتاوی الشکریة. ٣- کتاب الفرائض . (از معجم المؤلفین ).