علی کنانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی کنانی . [ ع َ ی ِ ک ِ ] (اِخ ) ابن ابراهیم کنانی فیجاطی . مکنی به ابوالحسن . متوفی در سال ٧٢٠ هَ . ق . او راست : التکملة المفیدة لحافظ القصیدة الشاطبیة فی القرأات . (از کشف الظنون ص ٦٤٩).
علی کنانی . [ ع َ ی ِ ک ِ ] (اِخ ) ابن مقلدبن نصربن منقذ کنانی .مکنی به ابوالحسن و ملقب به سدیدالملک . وی شاعر و امیری شجاع و کریم بود. او اولین تن از بنی منقذ است که بر قلعه ٔ «شیزر» واقع بین معرة و حماة دست یافت . این قلعه در دست رومیان بود و وی در سال ٤٧٤ هَ . ق . آن را تسخیر کرد و تا سال ٤٧٩ که سال وفات اوست در آنجا بود. او را دیوان شعری است . (از الاعلام زرکلی ).
علی کنانی . [ ع َ ی ِ ک ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن محمدبن علی بن احمدبن حجر عسقلانی مصری کنانی شافعی . مشهور به ابن حجر. رجوع به علی عسقلانی شود.