علی کندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی کندی . [ ع َ ی ِ ک ِ ] (اِخ ) ابن مظفربن ابراهیم (یا هدیة)بن عمربن یزید اسکندرانی وداعی دمشقی . متوفی در٧١٦ هَ . ق . رجوع به علاءالدین (ابن مظفر...) شود.
علی کندی . [ ع َ ک َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سراجو بخش مرکزی شهرستان مراغه . این ده مشهور به علوکندی است . رجوع به علوکندی شود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
علی کندی . [ ع َ ک َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان چهاراویماق، بخش قره آغاج، شهرستان مراغه . دارای ١١٦ تن سکنه . آب آن از چشمه سارها تأمین می شود. و محصول آن غلات و نخود و بزرک است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).